ყოველ ინსტიტუციურ გენერალურ გეგმას სჭირდება პროექტების შერჩევის ჩარჩო. პრაქტიკაში ეს არის მატრიცული მოდელი, რომელიც აერთიანებს:
- პროექტები: ინფრასტრუქტურა, ტელეკომი, ენერგეტიკა, თავდაცვა, სოფლის მეურნეობა
- დონეები: ეროვნული, შტატური, რეგიონული
- ბენეფიციარები: მოქალაქეები, SMB-ები, საწარმოები, შემოთავაზებული ჯგუფები
- დაინტერესებული მხარეები: საჯარო სექტორი, კონტრაქტორები, ფინანსური ინსტიტუტები, კონსულტანტები, მწარმოებლები, აკადემიური ინსტიტუტები
- ფაქტორები: ეკონომიკური, სოციალური, გარემოსდაცვითი, ჯანმრთელობის, განათლების, კულტურული/რელიგიური
- რესურსები: სამუშაო ძალა, ნედლეული, ინდუსტრიები, ლოჯისტიკა
ყოველი პროექტი მოზაიკის ან ჯაჭვის ნაწილია. ამიტომ, საბოლოო მომხმარებლებისა და ბენეფიციარებისთვის საჯარო დაფინანსებიდან მაქსიმალური უკუგების მისაღწევად საჭიროა ყველა ფაქტორის გაერთიანება, სინთეზი და ოპტიმიზაცია.
თუმცა, მენეჯმენტი და საჯარო ინსტიტუციები თითქმის არასოდეს აღწევენ ამ შედეგს. შიდა წინააღმდეგობრივი პროცესები, ბიუროკრატიული იდეოლოგიები, საკანონმდებლო პოლიტიკა და დაინტერესებულ მხარეებს შორის ცუდი კომუნიკაცია ან თანამშრომლობა დიდ დაბრკოლებებს ქმნის. შედეგად, ისინი ბლოკავენ გადაწყვეტილების მიღების პროცესს სამუშაოების წინსვლის მიმართულებით. გარდა ამისა, ფინანსური ბაზრების ცვალებადობა და ადგილობრივი ბიზნესის კონკურენტუნარიანობის ნაკლებობა გლობალიზებულ და ... უმეტესად უსამართლო გარემოსთან მიმართებაში ქმნის ძალიან არასტაბილურ და საშიშ კოქტეილს. ამ კოქტეილმა შეიძლება გაზარდოს პროექტების ჩავარდნის ალბათობა!
თუ ვერ გაზომავ, ვერ გააუმჯობესებ. მენეჯმენტის მოაზროვნე Peter Drucker-ს ხშირად ციტირებენ სიტყვებით: „ვერ მართავ იმას, რასაც ვერ ზომავ.“
ყოველთვის მჯეროდა, რომ ამ გამოწვევაზე პასუხი უნდა მოდიოდეს ცენტრალიზებული Project Management სისტემიდან. ამ სისტემაში დაინტერესებულ მხარეებს შორის ყველა პროცესი ციფრული ხდება. გარდა ამისა, ცენტრალური e-libraries/repositories (სპეციფიკაციები, ტენდერები, სერტიფიკატები, მასალები, შრომა და ა.შ.) უზრუნველყოფს მონაცემთა ერთგვაროვნებას და ამარტივებს მონაცემების ატვირთვას Gov Cloud-ში.
მაგალითად, წარმოიდგინეთ Gov Portal, სადაც ყველა დაინტერესებული მხარე რეგისტრირდება (თანამედროვე საგადასახადო სისტემების მსგავსად) და შედის მომხმარებლის სახელითა და პაროლით. შემდეგ ისინი იყენებენ სისტემის ელექტრონულ სერვისებს (e-services), როგორც წინაპირობას ყველა პროექტში მონაწილეობისათვის. ამავე დროს, მათ ეძლევათ დამატებითი სარგებელი, როგორიცაა ელექტრონული ნახაზები (BIM), კონტრაქტების მართვა, ხარისხისა და HSE მენეჯმენტი და ა.შ.
შემდეგ, თითოეული ინსტიტუციური სააგენტოს მმართველი კომიტეტი გამოიყენებს ამ მონაცემებს კონტექსტუალურ ბიზნეს-ინტელექტ სისტემაში. ეს სისტემა დაეხმარება გადაწყვეტილების მიღების პროცესს და გააძლიერებს გამჭვირვალობასა და ეფექტიანობას.
შედეგად, მთავრობა დაზოგავს ფულს. ასევე დაეხმარება ადგილობრივ ინდუსტრიებს, შრომასა და აკადემიურ ინსტიტუტებს, რომ სტრატეგია შეიმუშაონ რეალური სამუშაოების მოცულობის გარშემო.
საბოლოოდ, ბენეფიციარები ნამდვილი ბენეფიციარები იქნებიან.
